Pozwolę tu przedstawić wiersz liryczny A w wierszu wątek autobiograficzny Kochałem się szalenie

W dziewczynie jak marzenie Lecz ta wolała Amerykanina Tu ktoś powiedzieć mógłby „co za pech"

Lecz jaka piękna tragedia no jaka piękna tragedia Jaka piękna tragedia ech Poszedłem czort wyciągnał na ich ślub Tam panna młoda w bieli istny cud W kościele on i ona

Za chwilę jego żona

A mnie w ostatniej ławce trafia szlag Tu ktoś powiedzieć mógłby „co za pech"

Lecz jaka piękna tragedia no jaka piękna tragedia Jaka piękna tragedia ech Podchodzę do nich z nożem szach i mat Na białym śniegu ściętej róży kwiat Dwie róże krwi czerwone

Ta w tę ta w drugą stroną A ja pomiędzy nimi no tom wpadł

Tu ktoś powiedzieć mógłby „co za pech"

Lecz jaka piękna tragedia no jaka piękna tragedia Jaka piękna tragedia ech Dostanę teraz czapę nie ma siły A potem prosto do ciemnej mogiły I nie pomoże matka

To koniec taka wpadka

Faktycznie w środę mnie już powiesili Tu ktoś powiedzieć mógłby „co za pech"

Lecz jaka piękna tragedia no jaka piękna tragedia Jaka piękna tragedia ech A w niebie pan Bóg mówi do mnie" Wania Cierpiałeś bracie za to teraz fajrant Miłość to złuda niestety Pluń stary na kobiety

To temat że nie warto o tym gadać Przesrałeś bracie życie co za pech Lecz jaka piękna tragedia no jaka piękna tragedia Jaka piękna tragedia ech